Mulla Evindar

BİR ŞARKI MİSALİ Bir şarkı gibisin Hangi dilde yazıldığı bilinmeyen Ne anlattığı anlaşılmayan bir şarkı Bu şarkıyı hep dinliyorum Dinledikçe hep ağlıyorum Mûlla Evîndar 

ŞAİRLİK  Bir gece vakti Bir yıldıza yaslanıp yeryüzüne baktım Bir şehir Bir sokak Bir ev Bir pencere, beyaz ışıklı Mûlla Evîndar 

KOPTU SAZIMIN TELİ  Koptu sazımın teli Tam göğe bakacakken battı güneş Çöktü karanlık pencereye Bir umudum gecede parıldayan aydı                                                   o da gitti Radyoda çalınan şarkım da bitti  Bir bir kapandı kapılar, pencereler Mûlla Evîndar 

GÜNLERİMİZ Sensiz bir sessizlik Sessiz bir sensizlik Sende bensizlik Bende sensizlik Günlerim sensiz Günlerin bensiz Akıp gidiyor sessiz Mûlla Evîndar 

RÜZGAR Pencereden  Yüzüme usulca çarpan rüzgâr  Götür beni bu şehirden  Götür beni çocukluğuma  Yemyeşil tarlalara  Rengarenk yaylalara  Oralarda bir başka esersin  Bir başka esersin  Yere bağdaş kurmuş pencerelerinden  Alçak damlı evlerin  Bir başka esersin oralarda  şafak vakti  Mûlla Evîndar 

SANAT Kişinin ruhsal dünyası muazzam bir deryadır akacak yer arar. Roman olur akar, hikâye olur akar, şiir olur akar. Bazen de kelime, cümle yetmez, beceremez, o zaman da müzik olur akar, resim olur akar. Mûlla Evîndar 

ROMAN Mehtap çoktandır bir kaç roman almak istiyordu, girdiği kitabevinde romanları eline alıp, teker teker göz gezdirip tekrar yerine koyuyordu. Bir tanesinde şöyle bir cümle ilgisini çekti : "Aslında her insanın hayatı bir romandır ve yazarı da kendisidir". Mehtap derin ve gizli bir gülümsemeyle o kitabı da tekrar yerine koyup, hiçbir roman almadan gitmeye karar verdi. Çıkış kapısına doğru kendinden emin adımlarla aradığını bulmuş edasıyla yürürken içinden "okumaya zamanım olmaz, kendim roman yazacağım" dedi. Madem ki her kişi kendisinin romancısıdır, kendini niye başkalarının serüvenlerinde arayıp iz sürer gibi başkasından okuyacaktı, kendisini en iyi kendisi anlatır diye düşündü.   Başlar roman yazmaya. Mehtap günlerce, haftalarca uğraştı. Eli, ayağı birbirine dolandı, tek sayfa yazmak şöyle dursun ilk cümleyi bile henüz yazamamıştı, nereden nasıl başlayacağına karar veremiyordu, yazıp yazıp tekrar siliyordu. Tekrar kitabevine gelip daha önce baktığı ro...

Yaşamak bir ağaç gibi  Tek ve hür  Ve bir orman gibi  Kardesçesine  Bu hasret bizim  Nazım Hikmet            * * * Jiyîn mîna darekê  Tenê û azad  Û mîna daristanekê  Birayane  Ev hesret a me ye  Werger : Mûlla Evîndar 

TERKETMEDİ SEVDAN BENİ Terketmedi sevdan beni Aç kaldım, susuz kaldım Hain, karanlıktı gece Can garip, can suskun Can paramparça Ve ellerim kelepçede Tütünsüz, uykusuz kaldım Terketmedi sevdan beni  EZ BERNEDAM EVÎNA TE  Ez bernedam evîna te Tî mam Birçî mam Şev tarî Şev xayîn bû Can xerîb Can bêdeng Can perçe perçe Û destên min di kelepçe da Bêtitûn, bêxew mam Ez bernedam evîna te Şiir  /  Helbest : Ahmed Arif Çeviri / Werger : Mûlla Evîndar mullaevindar@gmail.com

ÇINAR Bejn bilind e dara çinarê Xwe xemilandî ye mîna yarê Pelên xwe vekirine li êvarê Siya xwe hênik e li biharê Mûlla Evîndar  Photo by Mûlla Evîndar 

                                                                                       Photo : Mûlla Evîndar Helbest / Şiir                                                     ŞEVEKE PAYÎZÊ                         Bar kirin çûçikên esman               Pelên darê weşiyan                       Gul çilmisî                          Pêlên derya ketin xewê               ...